Ik denk dat ik een jaar of 12, misschien 13 was toen ik een soort levensmotto voor mijzelf bedacht; Let Your Love Shine. Daarbij had ik ook een eigen hartje bedacht, die zowel een schaduwkant heeft als een stralende kant.
Ik vond het zo passend, dat ik het overal op ging tekenen…op het kaftpapier van mijn schoolboeken, als handtekening onder mijn zelfgeschreven verhalen, onder mijn tekeningen, op mijn pennenetui, in mijn dagboeken, op de hoesjes van cassettebandjes, zelfs op de zolen van mijn sneakers… En nu nog steeds gebruik ik het geregeld als afsluiter onder een handgeschreven tekst of als reminder in mijn agenda.
Let your love shine
4 simpele woorden, die ik al jaren bij mij draag en nog steeds hetzelfde gevoel bij mij oproept als toen ik het bedacht. Voor mij staan ze dat ondanks alle ups en downs ik nog steeds mag stralen. En ook een reminder ervoor te bewaken dat niet iemand probeert het licht in mijn hart te doven. Wat overigens niet altijd even makkelijk is geweest door de jaren heen, daar ik een soort van aangeboren naïefheid heb en altijd probeer het goede in de ander te zien…en ja dan kan het wel eens gebeuren dat je pas veel later, te laat zeg maar, ontdekt dat de ander niet altijd even zuivere bedoelingen heeft of er een geheime agenda op na houdt… Maar ook dat is oké. Hoort ook een beetje bij mij schaduwkant.
Gelukkig mag ik mij op dit moment heel erg prijzen met een geweldige groep mensen om mij heen, van wie ik mag shinen, stralen en sparkelen. Bij wie ik ten volste mijn liefde mag laten stralen voor al dat wat mij gelukkig maakt. En ook mag stralen als ik in mijn schaduwkant zit. Mijzelf mag zijn als het eventjes niet meezit.
Welke woorden, welk liedje, welke gedachte of misschien wel een schilderij, helpen jou eraan te herinneren te mogen zijn wie je bent in al je mooie ups en downs?
